مبارزه در کونگ فو تو آ 

بیشتر مردم میپرسند اگر در کانگ فو خشونت نیست پس مبارزه برای چیست؟

یاد گرفتن کانگ فو مبارزه ضربات دست و پا برای تجاوز خشونت نیست بلکه آمادگی و توانسازی برای دفاع از خود و آزادی خود و اندیشه انسانی است. کسی که در راه طریقت دانایی میکوشد باید در دفاع از خود و اندیشه انسانی خود نیز دانا باشد – پس مبارزه در کانگ فو دروازه دانایی است مبارزه در کانگ فو زد و خورد خیابانی  نیست  بلکه اهدافی چون غلبه بر ترس- مبارزه با ظلم و ستم و جهل انسانها را در پی  دارد و همیشه می آموزیم تا حقیقت والای انسانی را درک کنیم و راه و رسم مبارزه با خود و خواسته های غیر انسانی و مجهولات را کشف کنیم و هدف نبرد در فرهنگ ایرانی کانگ فو چنین است:

هدف نبرد پادافراه  (کیفر) آتش افروزان است که راه و رسم  همبستگی وهم آهنگی نخواهند و فروغ اندیشه را بگسلند.

پس هدف کانگ فو  هم  آهنگی و همبستگی انسانها در راه انسانیت است وقتی ما قوی باشیم  ( از نظر روحی و جسمی)  بیگانگان جرات حمله به پایگاه تفکر و اندیشه و فرهنگ ما را نمی کنند . پس باید در دفاع از فرهنگ و اندیشه ایرانی انسانی خود نیز دانا و قوی باشیم.

بطور کلی مبارزه کانگ فو مبارزه با ترس و ظلم و ستم برای آزادی انسان تا آخرین قطره خون است که در بخشی از سوگند نامه کانگ فو می خوانیم: از روی فرین پی پشتیبان نبرد نیکی با بدی هستم که منظور مبارزه را در جمله ای کوتاه بیان میکند.

یکی از خصوصیات کانگ فو توآ روح مبارزه است که در همراه بتدریج با زحمت و تلاش فراوان در طول زمان بوجود می آید و همراه کانگ فو در عین تواضع و فروتنی جسم و جانش آرام نیست – در کار و کوشش است  می کوشد تا آگاه شود و دیگران را آگاه کند.

بحث خشونت در هنرهای رزمی

بیشتر مردم هنر کانگ فو را ورزشی خشن و پر زدو خورد میدانند و فکر میکنند که اگر نو جوانان و جوانان به این هنر یا ورزش بپردازند باعث تقویت روحیه پرخاشگری و خشونت آنان میشود چون فلسفه مبارزه کانگ فو به مردم شناسانده نشده ولی با مطالعه دقیق این هنر به طور کامل می بینیم که کانگ فو باعث آگاهی جوانان و نو جوانان و تقویت اراده و خود باوری آنان می شود.

هدف این هنر به خود آیی انسانهاست با مطالعه بروی افکار و اهداف همراهان(افراد) در قبل از ورود به این ورزش و بعد به این نتیجه میرسیم جوانان و نوجوانان با اهدافی چون (ورزش کردن-تفریح- قوی شدن-خودنمایی و...)وارد این ورزش شده اند ولی بیشتر همین افراد با پرورش هماهنگ تن و روان و برطرف کردن ضعف های درونی خود فروتنی و تواضع و خدمت کردن به همنوعان و همدردی با آنان و بخودشناسی رسیدن را جایگزین اهداف خود کردند این حقیقتی بود که اینجانب با مطالعه رفتار و کردار همراهانم عینا دیدم و تجربه کردم .

این ورزش وسیله ای است برای رسیدن به خود و خود سازی و سالم سازی تن و روان و رشد و ایجاد خصلتهای نیک چون جوانمردی و روحیه ی ایثار و از خود گذشتگی و کمک به همنوعان و مبارزه با ضعف های بشر چون ترس –حسد-کبر و پرورش استعدادهای نهفته انسان و باید سعی کنیم تمام ورزشها و حرکتها در خدمت ارزشهای انسانی و وجدان بیدار باشد و وسیله ای در خدمت انسانیت و رسیدن به کمال انسانی باشد.