آسیب ناشی از کوفتگی
کوفتگی:
کوفتگی عبارت است از صدمه سطحی وارد بر لایه برونی عضله که با تغییر رنگ و درد همراه است. این آسیب خفیف میباشد و به ندرت ورزشکاران را از انجام فعالیت های ورزشی باز می دارد. کوفتگی در اثر ضربه شدید به بافت غیر استخوانی نرم بدن یا بافت زیر جلدی و یا سقوط بر روی سطح سخت رخ می دهد.
این بافت بین پوست و عضله قرار دارد.در بافتهای زیر جلدی به دلیل نرمی بافت و عروق خونی ،به راحتی خونریزی رخ می دهد.به دنبال وارد آمدن ضربه شدید به بافت زیر جلدی ، خونریزی در اثر پارگی عروق کوچک خونی که دربافت چربی وجود دارند، رخ میدهد.در این حالت تقریباً بلافاصله در ناحیه ضربه دیده تورم به وجود می آیدو رنگ پریدگی متمایل به آبی رخ میدهد.استفاده بی درنگ از یخ و پانسمان فشاری در پی کوفتگی به طور قابل ملاحظه ای تورم ، درد و خونریزی را کاهش می دهد. قرار دادن یخ میبایست حداقل به مدت ۷۲ ساعت یا تا زمان فروکش کردن تورم ادامه یابد.پس از آن ماساژ در آب گرم و یا استفاده از آب گرم روی موضع آسیب دیده به روند بهبود کمک خواهد کرد.
کوفتگی به دو نوع حاد (درد در هنگام تمرین یا بلافاصله پس از آن)و تاخیری (درد و کوفتگی ۲۴ الی ۴۸ ساعت پس از قطع تمرین) تقسیم بندی می شود. علت اصلی کوفتگی حاد فقدان جریان خون به عضلات فعال بوده و وقوع کوفتگی عضلانی تاخیری دارای علت خاصی نمی باشد ولی سه تئوری دراین خصوص ارائه شده است:
الف- تئوری نسوج پاره: تئوری نسوج پاره بیان میکند که نسوج آسیب دیده چون تارهای عضلانی پاره می توانند نشانگر کوفتگی عضلانی باشند.
ب- تئورری انقباض یا تشنج موضعی: دراین تئوری جریانی سه مرحله ای پیشنهاد شده است.
تمرین سبب کم خونی موضعی در عضله های فعال شده و کم خونی موضعی منجر به تجمع ماده ناشناخته "ماده درد" شده که سبب تحریک انتهای عصبی مربوط به درد عضله می شود و درد باعث تشنج بازتابی در عضله شده که منجر به کم خونی موضعی می شود و این جریان مجدداً تکرار می شود.
ج- تئوری نسوج همبند: تئوری مذکور بیانگر آن است که نسوج همبند از جمله وترها هنگام انقباض ، آسیب دیده و لذا سبب درد عضلانی می شود.
پیش گفتار ومقدمه